هدف
اگرچه گچگیری تماسی کامل (Total Contact Casting یا TCC) به عنوان استاندارد طلایی برای کاهش فشار در زخمهای نوروپاتیک پا شناخته میشود، اثربخشی واقعی آن در شرایط بالینی تا حد زیادی به میزان پذیرش بیمار بستگی دارد. هدف این مطالعه بررسی این موضوع بود که موانع روانی–اجتماعی خاص بیماران در پذیرش TCC چگونه میتواند بر نتایج درمانی در موارد قابل مقایسه از زخمهای پای شارکوی غیرجراحی تأثیر بگذارد؛ مواردی که در آنها عوامل بیولوژیک و پارامترهای مراقبت از زخم تقریباً یکسان بودند.
روش
در این مطالعه یک سری موارد مقایسهای شامل چهار بیمار زن با زخمهای نوروپاتیک شارکو در ناحیه میانی پا بررسی شد. بیماران از نظر اندازه زخم، وضعیت عروقی (شاخص مچ پا–بازو یا ABI بالاتر از ۰٫۸) و کنترل قند خون با یکدیگر همسانسازی شده بودند. همه بیماران مراقبت استاندارد و یکسان از زخم دریافت کردند. تفاوت اصلی به انتخاب خود بیماران بازمیگشت: دو بیمار گچگیری تماسی کامل (TCC) را پذیرفتند، در حالی که دو بیمار دیگر به دلیل موانع روانی–اجتماعی (از جمله نگرانیهای اقتصادی و انکار ناتوانی) از آن خودداری کرده و به جای آن از واکرهای قابل برداشت استفاده کردند. پیامد اصلی مطالعه درصد کاهش سطح زخم در چهار هفته بود و پیامدهای ثانویه شامل زمان بهبودی کامل و حفظ اندام در پیگیری ۱۲ هفتهای بودند.
نتایج
نتایج نشاندهنده تفاوت چشمگیر در پیامدها بود. پذیرش گچگیری تماسی کامل به بهبود سریع زخم منجر شد (میانگین کاهش سطح زخم ۸۱٫۵٪ در چهار هفته و بهبودی کامل تا هفته دوازدهم). در مقابل، بیمارانی که از وسایل قابل برداشت استفاده کردند، بهبود بسیار محدودی نشان دادند (میانگین کاهش ۷٫۵٪). در یکی از این موارد، روند بیماری در نهایت به قطع اندام زیر زانو منتهی شد. این یافتهها نشان داد که موانع روانی–اجتماعیِ برطرفنشده، نه عوامل بیولوژیک، مانع از اجرای مؤثر کاهش فشار شده و حتی در حضور مراقبت استاندارد مطلوب نیز به شکست درمان انجامیدهاند.
نتیجهگیری
این مطالعه نشان میدهد که موانع روانی–اجتماعی ادراکشده توسط بیمار میتوانند عامل نهایی تعیینکننده موفقیت درمان باشند و حتی بر مداخلات بیولوژیکِ استاندارد طلایی نیز غلبه کنند. یافتههای ما ضرورت تغییر رویکرد در مدیریت پای شارکو را مطرح میکند؛ بهگونهای که استفاده از مدلهای یکپارچه زیستی–روانی–اجتماعی و ارزیابی و رفع نظاممند موانع درمانی، به اندازه جنبههای فنی مراقبت از زخم اهمیت پیدا کند.

